بر اساس تحقيقات رسمي انجام شده بر روي نمونه‌اي از دانشجويان 21 دانشگاه دولتي تحت پوشش وزارت علوم، ‌تحقيقات و فناوري، 8/96 درصد دانشجويان شيوع مصرف مواد مخدر را نگران‌كننده دانسته و 2 تا 7 درصد آنها از نزديك با مواد مخدر جديد برخورد داشته‌اند.

همچنين 82 درصد دانشجويان جامعه آماري هروئين را خطرناك دانسته و 10 درصد دانشجويان تجربه حداقل يكبار مصرف ترياك را داشته و 31 درصد آنها ترياك را بي خطر دانسته‌اند.

بر اساس يافته‌هاي اين تحقيق 2/75 درصد دانشجويان، گسترش امكانات اشتغال براي جوانان را مهمترين روش كاهش مصرف مواد مخدر در بين جوانان شناخته‌اند.

گفتني است 7/64 درصد دانشجويان جامعه آماري يك بار هم لب به سيگار نزده و 8/87 درصد نيز در هنگام جمع آوري اطلاعات سيگار نمي‌كشيده‌اند؛ بعلاوه 2/12 درصد دانشجويان سيگاري، در هفته يك يا دو نخ سيگار مصرف مي‌كرده‌اند.

به گزارش ايسنا، بر اين اساس با توجه به اين كه بيشترين مرتبطين با مواد مخدر بين سنين 18 تا 26 سال هستند به نظر مي‌رسد نيازها و مسايل جوانان پس از اتمام تحصيلات متوسطه و راهيابي به جامعه همچون اشتغال، سربازي، كنكور، دوست يابي، نيازهاي جنسي، كنجكاوي، استقلال و خروج از محيط خانواده، كاهش كنترلهاي والدين، اثبات وجود و هويت، تفريحات و ... بيشتر به دليل فقدان مهارتهاي تصميم گيري و نداشتن آموزشهاي لازم در نحوه برخورد با اين مسايل، دچار بحران و انحرافهاي مختلف شده و ناچار به اعتياد و مواد مخدر سوق داده مي‌شوند.

در نتيجه هر اندازه بتوان مهارتهاي تصميم گيري و قدرت نه گفتن به تمايلات منفي و طريقه مبارزه با شكستهاي احتمالي و مهمتر از همه، خودكنترلي را در دوران تحصيل به دانشجويان آموخت قطعا پس از خروج از سيستم آموزشي و راهيابي به جامعه با مشكلات كمتري مواجه خواهند شد.